Ana sayfa

Bir ASK Masali

Binlerce renk renk çiçeðin açtýðý, bitkilerin bittiði, sürü sürü kuþlarýn geçtiði, pýrýl pýrýl sularýn aktýðý, çeþit çeþit hayvanlarýn barýndýðý bir daðýn yamacýnda güzeller güzeli Dilara adýnda bir kýz yaþarmýþ. Her sabah kalkar huzur ve esenlik içinde türküler, þarkýlar söylermiþ… Kiraz dudaklarýndan tane tane mutluluk dökülürmüþ yamaçlara…

Dilara her sabah uyandýðýnda daðlara bakýp yüreðini bin çeþit renkle nakýþ nakýþ iþler, güneþin rengiyle sevgisini, umudun mavisiyle umudunu süsler, çaðlayan sulara, esen rüzgarlara bakýp bakýp sevinç pýrýltýlarýný serpermiþ gözlerinden…

Henüz bakir doðasý insanlar tarafýndan kirletilmemiþ, bozulmamýþ; yalanýn, dolanýn, kokuþmuþluðun hiç uðramadýðý bir yermiþ burasý... Dilara’nýn sevgisi yeryüzündeki çiçeklerin renkleri gibiymiþ… Baharýn sevgilisi, nisanýn ilk aþký, masumluðun sultaný, sularýn saflýðýymýþ Dilara’nýn güzelliði…

Nisanýn ilk gözaðrýsýymýþ Dilara… Baharýn ilk öpücükleri deðdimi narin kirpiklerine, uyanýverirmiþ tüm çim – çiçek, börtü - böcek..

Hoyrat rüzgarlar inzivaya çekildiðinde, bahar rengi ýlýk ýlýk meltemler sararmýþ ince belini Dilara’nýn, incecikmiþ yüreði de týpký beli gibi… Ýpekten teni varmýþ, gün ýþýdýmý pýrýltýlar dans edermiþ saçlarýnda, pýrýl pýrýl sularýn üzerine vuran güneþ ýþýklarý gibi…

Dilara her sabah erkenden kalkar çiçeklerle koklaþýr, laleleri okþar, kuþlarla, kelebeklerle konuþur, dað tepe demeden güneþe gülümseyerek mutlu bir þekilde kuzularýnýn peþinde dolaþýr dururmuþ... Her seher bereket tohumlarý ekilirmiþ daðlarýn doruklarýna, umut umut yeþerip halaya dururmuþ çiçekler her bahar Dilara’nýn güzelliðinde...

Bir gün hiç beklemediði bir anda karþýsýna genç bir adam çýkývermiþ, þiirler okumuþ ay ýþýðýnda, þarkýlar söylemiþ, masallar anlatmýþ Dilara’ya. Sýk sýk buluþmuþlar... Sevdalanmýþ sonra Dilara, býrakmýþ kendini kollarýna genç adamýn hiç bir kötülük düþünmeden, baþlamýþ rüyalarda, masallarda yaþamaya...

Çiçekleri, kuþlarý, kelebekleri býrakýp gece gündüz genç adamýn hayaliyle yaþamaya baþlamýþ... Sevdasý yeryüzüyle, gökyüzünün sevdasý kadar büyük; suyla, çiçeðin aþký kadar da masum ve temizmiþ... Sonra sevdasýný açmýþ büyüklerine Dilara, hoþ karþýlamýþlar kýzlarýnýn sevdasýný, evlenmelerine izin vermiþler... Davul zurna eþliðinde üç gün üç gece düðün olmuþ, halaylar çekilmiþ, inlemiþ dað taþ...

Bir seher vakti uyandýðýnda canýndan bir parça eksilmiþ gibi irkilmiþ Dilara. o caný gibi sevip baðlandýðý adam buralardan sýkýldýðýný, kendisini unutmasýný isteyip bir kaðýt parçasý býrakarak çýkýp gitmiþ... Oysa ayný adam her sabah uyanýr uyanmaz “sen dünyanýn en güzel varlýðýsýn, seni ölümüne seviyorum”diye övgüler dizermiþ Dilara’nýn gözlerinin içine bakarak... O zaman bütün yeryüzü, gökyüzü Dilara’nýn olurmuþ...

Çünkü dünyada ki; tek güzel Dilara deðilmiþ, her yerde kandýrýlacak dünya güzeli yüzlerce Dilara bulunurmuþ yüzsüzler, yalancýlar, sahtekarlar için...

O gün ilk kez aðlamýþ Dilara, mavi mavi pýnarlar akmýþ gözlerinden. Ceylan gözleri o gün ilk kez üzgün bakmýþ daðlara... Aylarca belki döner umuduyla uçan kuþtan, esen yelden haber beklemiþ, dalgýn dalgýn bakmýþ sulara... Ama ne gelen olmuþ ne de giden...

Huzuru ile beraber mutluluðu, sevinci de parçalanmýþ. Daraldýkça çýkýp bir dað baþýna yankýlý kayalara haykýrmýþ içindeki ateþi... Bazen sessizce solumuþ bir hazan yapraðý gibi, içi kanamýþ her baktýðýnda daðlarýn doruklarýna... Gözpýnarlarýndan akan damlalar bir nehir gibi süzülerek Munzur suyunun esrarengizliðine karýþmýþ.... Kanadý kýrýlmýþ yavru bir kuþ gibi uçmak istemiþ masmavi gökyüzüne ama uçamamýþ...

Uçuþan düþlerini önüne katýp götürmüþ yüreðindeki fýrtýna, geride bir kýrýk ömür, yorgun gecelere asýlý birkaç tebessüm kalmýþ yalnýzca.

Bir hazan çiçeði gibi solmuþ günden güne Dilara. Derin okyanuslar dökülmüþ yapraklarýndan her aðladýðýnda.. Sevdanýn kor yangýný düþmüþ yüreðine bir kez…

Bir zamanlar tan kýzýllýðý yamaçlara vurduðunda rüzgarýn þarkýsýný söylermiþ, daðlar, pýnarlar, kayalar Dilara’nýn yüreðinde. Bir dað çiçeði gibi yapraðýna sýðýnýrmýþ üþümemek için Dilara... Ama artýk suskunmuþ daðlar…

Yaðmurun gözyaþlarýna karýþtýðý bir gece dönmüþ yüzünü ve býrakmýþ kendini kayalardan aþaðý ölmek istemiþ Dilara...

Yalancýlarýn, sahtekarlarýn, acýlarýn var olduðu bir dünyada yaþamak istememiþ...

Bütün çiçekler kendi dillerince konuþmuþ, üzüntülerini haykýrmýþ daðlara… Aðlamýþ rüzgarlar; Bir tek laleler boyun büküp susmuþ Munzur’da… Yüreðini açýp ses vermemiþler… Suskunluðunda saklamýþlar sýrlarýný, sevgileri söyleyemeyecekleri kadar çok þey anlatmýþ daðlara… Bu yüzdendir ki; Munzur’da bütün laleler boynu büküktür… Hep narin, ince, suskun ve asil durur…

Sonra zaman geçmiþ, gözyaþlarý betonlaþmýþ, çiçekler kokusunu yitirmiþ, o güzelim daðlar kötülüklere esir düþmüþ... Kayalar aðlamaya baþlamýþ her gece... Ay ve yýldýzlar doðmamýþ bir daha o kayalarýn üstüne, kuþlar uçmamýþ, her gece rüzgar esmiþ çýðlýk çýðlýða. O gün bu gündür ‘Çýðlýk kayasý’ olarak kalmýþ ismi...

O günden bu güne sevginin, masumluðum,
temizliðin timsali olarak hala onun sevgisi konuþulur oralarda. Kimi kez onu “Çýðlýk kaya”nýn baþýnda sevgilisini seslerken geyiklerin içinde görüldüðünü söylerler, kimileri bir pýnarýn baþýnda geyiklere su içirirken.

Herkes yok olmuþ, yalan olmuþ, masal olmuþ ama o hep var olmuþ, dünya döndükçe de var olacak daðlar kýzý Dilara...
Ýþte böyle olmuþ, böyle anlatýlmýþ yýllar yýllý bu dað masalý...

Bir dað baþýydý sevdasý
sevdalanmýþtý bir kez Dilara
kardelenler kadar aktý sevdasý
kar kadar masum ve temiz
ve de,
sevmiþti bir kez delicesine...

Ve sonunda terk edildi
sevgi bilmezlerce
bir sevda sözü geride kaldý
bir de dað gibi sevdasý
bakamadý kimsenin yüzüne Dilara
vefâ sözü, sevdâ sözü yalan oldu
hergün çýkýp yükseklere
gidenin yoluna baktý
belki gelir diye
bir soluk resim elinde
gelenden geçenden
sual etti sevdiðini
sonunda, tükendi umudu
dayayýp rüzgarlara baþýný
ateþlere baðrýný verip
býraktý kendini kayalardan aþaðý...

kara haber çabuk ulaþtý obalara
daðlara kor düþtü
ölüm vurdu hançerini
kutsal aþkýn yüreðine

Sevgisi efsane oldu
sevgisi destan oldu
dolaþtý dilden dile

Yýllar yýllarý kovaladý
mevsimler mevsimleri
herkes unutuldu
bir dilara unutulmadý
bir de sevdasý...